چند ماه پیش به درخواست دوستی، برایش کتابی خریدم. امروز سر کلاس پیامک فرستاد که پولش را واریز کرده. بعد از کلاس و کمی دربهدر گشتن به دنبال استاد برای یک امضا، راهی انقلاب شدم. اول سری زدم به انتشارات پارت و در میان کتابهای موسیقی چرخیدم. بعد هم انتشارات علمی و فرهنگی. کتاب «تئوری بنیادی موسیقی» پرویز...

تا سه هفتهی آینده در امتحانات به سر میبرم و انشاءالله در روزهای آینده شروع به نوشتن خواهم کرد. سحرگاه 24 رمضان 1438 ه.ق مطابق با 29 خرداد 1396 ه.ش + نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 4:18 توسط مرتضی عبداللهزاده |

موضوعی که این روزها ذهنم را به شدت مشغول کرده است، گذر عمر است و حاصل آن. اگر فرض کنیم هر آدمی حدود شصت سال عمر میکتد(تنها فرض کنیم، آن هم در این مرحله) بیش از یک سوم عمرم گذشته است و کیفیت یک سومی که اکنون در آن قرار دارم، از لحاظ قوای فکری و جسمی، بر اساس گفتههای آنان که این مرحله را گذراندهان

به قول دوستی، امتحانات که تمام شود، ار خیلیها انتقام میگیرم. این را این جا ثبت کردم تا با خیال راحت بروم سراغ خواندن درسهایی که به واقع، یا لااقل برای من و از دید من، چرت و پرتاند با این انگیزه که پاس شوند و بروند. و متعهد شوم که بعدش آن گونه که میخواهم روزگار خواهم گذراند. بدیش اینه که شب امتح

«العقل حفظ التجارب» آیا کسی که یک بار طعم درس نخواندن در طول ترم و موکول کردن آن به شب امتحان را چشیده و نتیجهی خوبی نگرفته است، برای بار دوم و سوم هم این کار را اجرا کند، عاقل است؟ نه وجداناً؟ پینوشت: این مصداق را برای این حدیث، استاد مصطفی ملکیان جایی به کار برده بودند. دقیق یادم نیست کجا. + نوشته...